میزان خلا پمپ وکیوم یکی از کلیدیترین معیارها در انتخاب، راهاندازی و عیبیابی سیستمهای وکیوم است. به همین دلیل، بسیاری از افراد میپرسند: «میزان خلا پمپ وکیوم چقدر باید باشد؟» پاسخ به این سوال چندان ساده نیست و به نوع فرایند، نوع پمپ، نشتیها، گازدهی سیستم و شرایط کاری بستگی دارد. در این مطلب، به زبان ساده و کاربردی توضیح میدهیم چگونه خلا مورد نیاز را تعیین کنید. برای اینکه به طور کامل با میزان استاندارد خلا در پمپهای مختلف و عوامل موثر بر آن آشنا شوید، پیشنهاد میکنیم تا پایان این مطلب همراه ما باشید.
خلا (Vacuum) چیست؟
خلا (Vacuum) در علم و فیزیک یعنی فضایی که در آن تعداد ذرات مانند اتمها و مولکولها بسیار کمتر از محیط عادی جو است. این مفهوم از واژه لاتین Vacuus به معنی خالی گرفته شده است و در تعریف علمی، خلا معمولا به حالتی اطلاق میشود که فشار گاز در آن بسیار کمتر از فشار اتمسفر باشد. در خلا کامل هیچ ذرهای وجود ندارد؛ اما در عمل نمیتوان چنین حالتی را به طور مطلق به وجود آورد.
آنچه در آزمایشگاه یا فضا میبینیم، خلا نسبی است که در آن تعداد ذرات به حداقل رسیده و فشار بسیار پایین است. هر چه فشار کمتر باشد، کیفیت خلا بالاتر است. پمپهای وکیوم هم با هدف ایجاد خلا در محیطها و دستگاههای مختلف تولید شدهاند تا فرآیند کار در صنایعی که نیاز به خلا دارند، تسهیل یابد.
میزان خلا پمپ وکیوم چگونه اندازهگیری میشود؟
میزان خلا پمپ وکیوم با استفاده از ابزارهای ویژهای اندازهگیری میشود که به آنها گیج خلا یا سنسور خلا گفته میشود. این ابزارها فشار درون محفظه خلا را نسبت به فشار مطلق صفر (خلا کامل) یا نسبت به فشار اتمسفر میسنجند و نتیجه را به صورت عددی نمایش میدهند. اندازهگیری خلا معمولا با واحدهای رایجی مانند تور (Torr)، میلیبار (mbar) یا پاسکال (Pa) انجام میشود که نشان میدهند فشار در سیستم چقدر از فشار هوای معمول کمتر است. ابزارهای اندازهگیری خلا بر اساس روشهای مختلف کار میکنند و هر روش برای دامنه خاصی از فشار مناسب است:
- در فشارهای نسبتا بالا (نزدیک به اتمسفر)، از گیجهای مکانیکی مثل مانومترها یا گیجهای دیافراگمی استفاده میشود که تغییرات فشار را به صورت جابهجایی مکانیکی نشان میدهند.
- در خلاهای متوسط تا پایینتر، از گیجهای هدایتی حرارتی مانند پیریانی یا ترموکوپل استفاده میشود که بر اساس تغییر انتقال حرارت در گاز عمل میکنند.
- برای اندازهگیری خلاهای بسیار پایین (خالص و بالا)، از گیجهای یونیزاسیون استفاده میشود. این ابزارها با یونیزه کردن مولکولهای گاز و اندازهگیری جریان یونها، فشار را تعیین میکنند.
میزان خلا استاندارد پمپ وکیوم چقدر است؟
وقتی صحبت از « میزان خلا پمپ وکیوم » میشود، اولین نکتهای که باید روشن شود این است که برخلاف تصور رایج، یک عدد ثابت و واحد به عنوان استاندارد جهانی وجود ندارد. خلا مورد نیاز، مستقیما به نوع کاربرد، فرآیند، حساسیت سیستم و حتی شرایط محیطی بستگی دارد. به همین دلیل، عددی که برای یک خط تولید صنعتی مناسب است، ممکن است برای یک کاربرد آزمایشگاهی یا خانگی غیرضروری یا غیرقابل دستیابی باشد.
از نظر فنی، استاندارد بودن خلا یعنی رسیدن به فشاری که فرآیند در آن به درستی، پایدار و بدون فشار اضافی به پمپ یا سیستم انجام شود. این فشار معمولا به صورت فشار مطلق بیان میشود؛ چون مستقل از فشار اتمسفر و خطای گیجهای نسبی است. در عمل، آنچه اهمیت دارد «فشار نهایی قابل دستیابی در شرایط واقعی سیستم» است؛ نه صرفا عددی که در کاتالوگ پمپ نوشته شده است. نوع پمپ وکیوم، طراحی داخلی، روغنی یا خشک بودن، تکمرحله یا دومرحله بودن، نشتیهای سیستم، گازدهی مواد داخل محفظه و حتی دمای کار، همگی تعیین میکنند که چه سطحی از خلا قابل دستیابی است. در ادامه میزان خلا استاندارد در پمپهای مختلف را بررسی میکنیم.
مطالعه بیشتر: راهنمای انتخاب پمپ وکیوم در صنایع
میزان خلا پمپ وکیوم صنعتی
پمپهای وکیوم صنعتی طوری طراحی شدهاند که خلاهای نسبتا قوی تولید کنند و فشار درون محفظه را به مقدار بسیار پایینتر از فشار اتمسفر برسانند. برای کاربردهای صنعتی، بسته به نوع پمپ و فرآیند، فشار نهایی یا معمولا در حدود کمتر از 3-10 تر (Torr) یا حتی پایینتر قرار دارد. این یعنی فشار بسیار پایین نسبت به جو معمولی که طیف گستردهای از خلا ضعیف تا خلا بالا را پوشش میدهد و برای فرآیندهای تولید، پوششدهی سطح و سیستمهای خلأ بزرگ مناسب است.
میزان خلا پمپ وکیوم آزمایشگاهی
در محیطهای آزمایشگاهی، پمپهای وکیوم معمولا برای کاربردهایی مثل فیلتراسیون، تبخیر، خشککردن یا جداسازی به کار میروند. این پمپها میتوانند فشار را تا حدود 3-10 mbar یا حدود 0.001 mbar کاهش دهند و برای اغلب تجهیزات آزمایشگاهی کافی هستند. در برخی نمونههای تخصصی و پیشرفته، مقدار نهایی قابل دستیابی ممکن است تا 4-10 mbar نیز برسد؛ اما در استفادههای معمول بیشتر در حدود همین بازه قرار دارند.
میزان خلا پمپ وکیوم خانگی
پمپهایی که در استفادههای خانگی مانند جاروبرقیها یا ابزار خلا کوچک استفاده میشوند، هدف اصلیشان ایجاد خلا قدرتمند برای مکش گردوغبار است؛ نه رسیدن به خلا واقعی مانند پمپهای صنعتی یا آزمایشگاهی. در این وسایل، اندازه خلا معمولا با قدرت مکش (مثلا Pascal یا kPa) و Air Watts بیان میشود و حول حدود 15 تا 25 kPa فشار منفی برای تمیزکاری کف و سطوح گزارش میشود که این مقدار نشاندهنده خلا نسبی داخل کانال هوا برای جذب گردوغبار است؛ اما به معنای این نیست که پمپ وکیوم خانگی، خلا استاندارد تولید میکند.
میزان خلا مناسب بر اساس نوع پمپ وکیوم
میزان خلایی که انواع پمپ وکیوم میتواند ایجاد کند، مستقیما به مکانیزم عملکرد و طراحی داخلی آن وابسته است. به همین دلیل، نمیتوان انتظار داشت همه پمپها به یک سطح از خلا برسند یا برای یک کاربرد مشخص عملکرد یکسانی داشته باشند. هر نوع پمپ، با توجه به شیوه آببندی، نحوه تراکم گاز و محدودیتهای فیزیکی خود، بازه مشخصی از فشار نهایی را به صورت پایدار فراهم میکند.
نکته مهم در میزان خلا پمپ وکیوم این است که اعداد مربوط به خلا، مقادیر معمول صنعتی هستند و در شرایط واقعی میتوانند بسته به وضعیت نگهداری، دمای کار، نوع گاز و بار فرایندی تغییر کنند. بنابراین، جدول زیر به عنوان یک مرجع مقایسهای عمل میکند تا بتوانید درک بهتری از محدوده عملکرد هر نوع پمپ وکیوم داشته باشید و انتخاب آگاهانهتری انجام دهید؛ نه اینکه آن را به عنوان یک عدد قطعی و تضمینشده در نظر بگیرید.
| نوع پمپ وکیوم | خلا استاندارد (فشار مطلق) | چرا معمولا به این محدوده میرسد؟ |
| پمپ وکیوم روغنی | 0.1 تا 1 mbar abs | روغن آببندی انجام میدهد، درزها را پر میکند و نشتی داخلی را پایین میآورد؛ بنابراین نسبت تراکم بالاتر و خلا نهایی بیشتر میشود. |
| پمپ وکیوم خشک | معمولا 1 تا 10 mbar abs | چون مایع آببند (روغن) داخل محفظه تراکم ندارد، تلرانسها و لقیها باعث لغزش و نشتی داخلی میشود و خلا نهایی محدودتر است. |
| پمپ وکیوم آبی | حدود 30 تا 80 mbar abs | محدودیت اصلی فشار بخار آب است؛ چون آب به عنوان مایع آببند در تماس است، عملا نمیتواند پایینتر از فشاری نزدیک به فشار بخار آب در آن دما برود. |
| پمپ وکیوم دیافراگمی | تکمرحلهها معمولا 100 تا 200 mbar abs | دیافراگم و سوپاپها به صورت رفتوبرگشتی کار میکنند و با کم شدن فشار، اختلاف فشار موثر برای نشستن کامل سوپاپها و غلبه بر نشتی یا الاستیسیته کمتر میشود. |
میزان خلا مورد نیاز بر اساس کاربرد
هکانطور که اشاره کردیم، میزان خلا پمپ وکیوم، بیش از هر چیز تابع هدف کاربرد است؛ نه صرفا توان پمپ یا عدد درجشده در کاتالوگ. هر فرایند، حد مشخصی از فشار را نیاز دارد که پایینتر رفتن از آن، لزوما مزیت نیست و در بسیاری از موارد فقط باعث افزایش هزینه، پیچیدگی سیستم و استهلاک پمپ میشود. به همین دلیل، تعیین خلا مناسب باید همیشه بر اساس کاربرد دستگاه باشد. در برخی کاربردها مانند بستهبندی یا صنایع غذایی، هدف اصلی حذف بخش زیادی از هوا برای افزایش ماندگاری یا بهبود کیفیت محصول است و رسیدن به خلاهای بسیار عمیق ضرورتی ندارد.
در مقابل، در کاربردهای آزمایشگاهی، پزشکی یا فرایندهای حساس، حتی تغییرات کوچک فشار میتواند نتیجه کار را تحت تاثیر قرار دهد و نیاز به خلاهای پایدارتر و دقیقتر وجود دارد. در سیستمهای تهویه و تبرید نیز خلا بیشتر برای تخلیه رطوبت و گازهای ناخواسته استفاده میشود و بازه فشار مورد نیاز کاملا مشخص و محدود است. جدول زیر، بازههای معمول خلا مورد استفاده در کاربردهای رایج را نشان میدهد تا بتوانید سطح خلا مورد نیاز سیستم خود را مشخص کنید.
مطالعه بیشتر: کاربرد پمپ وکیوم خلا
| کاربرد | خلا مناسب |
| صنایع بستهبندی | 0.5 تا 5 kPa |
| صنایع پزشکی و آزمایشگاهی | 0.01 تا 2 kPa |
| صنایع غذایی | 0.5 تا 3 kPa |
| سیستمهای تهویه و تبرید | 0.05 تا 0.2 kPa |
چه عواملی بر میزان خلا پمپ وکیوم تاثیر میگذارند؟
میزان خلایی که در عمل روی گیج میبینید، نتیجه تعادل بین توان تخلیه هوا توسط پمپ و مقدار گازی است که از بیرون یا از داخل سیستم وارد میشود. به بیانی دیگر، هر چه گاز از بیرون سیستم کمتر وارد محفظه شود و شرایط کاری پمپ بهتر باشد، فشار مطلق پایینتر یا خلا بهتر به دست میآید. حال این شرایط کاری فوقالعاده پمپ ممکن است تحت تاثیر عوامل زیر قرار بگیرد و خلا مورد نظر ایجاد نشود:
نشتی سیستم
نشتی، رایجترین دلیل نرسیدن به خلا است؛ چون عملا یک مسیر دائمی برای ورود هوا ایجاد میکند. این نشتی میتواند شامل خرابی اورینگ، ترک شیلنگ، رزوهبندی نامناسب، شیر نیمهباز یا حفرهها و فضاهای گیر افتاده که آرامآرام گاز آزاد میکنند، شود. با وجود نشتی، پمپ به جای اینکه فقط گاز داخل محفظه را تخلیه کند، باید با ورود پیوسته گاز تازه بجنگد و در یک فشار بالاتر متوقف میشود؛ یعنی گاهی سیستم ابتدا خوب پایین میآید؛ اما در یک نقطه ثابت میماند.
کیفیت روغن پمپ وکیوم در پمپهای روغنی
در پمپ وکیوم روغنی، روغن نقش آببندی داخلی و کمک به رسیدن به فشار پایینتر را بر عهده دارد. وقتی روغن آلوده میشود، گردوغبار، ذرات، بخار آب، ترکیبات فرایندی و حرارتی تخریب میشود. نتیجه آن این است که خاصیت آببندی افت میکند؛ نشت داخلی زیاد میشود و روغن نمیتواند وظیفه خود را به خوبی انجام دهد.
دمای محیط و شرایط کاری
در دمای بالا، روغن رقیقتر شده و آببندی داخلی نیز ضعیفتر میشود؛ ضمن اینکه گرمای زیاد روغن را به سرعت تخریب کرده و باعث تشکیل رسوب میگردد. در دمای پایینتر از حد مجاز، روغن غلیظ شده و قدرت روانکاری آن کمتر میشود. در این وضعیت هم پمپ ممکن است دیر به نقطه پایدار برسد یا اصلا به خلا هدف نزدیک نشود. از طرف دیگر، دما مستقیما روی میعان بخار مایعات در دستگاه اثر میگذارد.
اگر بخار آب یا حلالها در سیستم زیاد باشد، پمپ نمیتواند به خوبی خلا ایجاد کند. برای همین، در پمپهای روغنی از «شیر گاز بالاست» (Gas ballast) استفاده میشود تا از میعان بخار آب داخل پمپ جلوگیری شود؛ اما این کار یک هزینه دارد. باز بودن گاز بالاست میتواند فشار نهایی را بدتر کند.
نگهداری و سرویس دورهای
نگهداری منظم، نقطه اتصال همه عوامل بالاست. سرویس دورهای شامل کنترل نشتیهای بیرونی، بررسی سلامت اورینگها و واشر فیلتر، تمیزکاری مسیرهای ورود یا اگزوز، تعویض فیلترها و کنترل تنظیمات درست میشود.
نشانههای پایین بودن میزان خلا پمپ وکیوم
پایین بودن میزان خلا پمپ وکیوم معمولا به صورت تدریجی بروز میکند و اگر به موقع تشخیص داده نشود، میتواند باعث افت کیفیت فرایند، افزایش مصرف انرژی و حتی آسیب جدی به خود پمپ شود. در بسیاری از موارد، این مشکل در ابتدا آنقدر محسوس نیست که بلافاصله توجه اپراتور را جلب کند؛ اما با گذشت زمان اثر خود را در عملکرد کلی سیستم نشان میدهد. کاهش خلا میتواند باعث شود فرآیندها با زمان طولانیتری انجام شوند، نتایج ناپایدار بهدست آید یا پمپ مجبور شود خارج از شرایط بهینه خود کار کند.
از طرف دیگر، کارکرد پمپ در شرایط خلا پایینتر از حد طراحیشده، فشار مضاعفی به قطعات داخلی وارد میکند و باعث افزایش دما، استهلاک سریعتر و کاهش عمر مفید دستگاه میشود. این موضوع بهویژه در سیستمهایی که به صورت پیوسته یا در شیفتهای طولانی کار میکنند، اهمیت بیشتری دارد. تشخیص زودهنگام این وضعیت کمک میکند قبل از بروز خرابیهای پرهزینه یا توقف ناخواسته خط تولید، مشکل شناسایی و برطرف شود. برخی از نشانههایی که میتوانند به شما کمک کنند به سرعت متوجه پایین بودن میزان خلا شوید عبارتاند از:
کاهش راندمان سیستم
یکی از واضحترین نشانهها، نرسیدن سیستم به سطح خلا مورد انتظار یا افت محسوس راندمان فرایند است. در این حالت، پمپ کار میکند؛ اما فشار نهایی در مقدار بالاتری از حد نرمال متوقف میشود. این مشکل معمولا ناشی از نشتی در اتصالات، فلنجها یا شیلنگها، فرسودگی آببندهای داخلی پمپ یا افت کیفیت روغن در پمپهای روغنی است.
افزایش زمان مکش
اگر رسیدن به فشار هدف زمان بیشتری نسبت به حالت عادی طول بکشد، این موضوع نشانه مهمی از کاهش عملکرد خلا است. افزایش زمان مکش میتواند به دلایل زیر رخ دهد:
- وجود نشتیهای کوچک اما مداوم در سیستم
- خروج گاز یا بخار از مواد داخل محفظه
- کاهش سرعت موثر پمپ به دلیل سایش قطعات داخلی یا آلودگی روغن
صدای غیرعادی پمپ
پمپ وکیوم سالم، صدایی یکنواخت و قابلپیشبینی دارد. ایجاد صداهای غیرعادی مانند کوبش، ساییده شدن، تقتق یا لرزش بیش از حد، معمولا نشانه یک مشکل مکانیکی یا عملکردی است. از دلایلی که سبب صدای غیرعادی میشوند میتوان به خرابی یا فرسودگی یاتاقانها، آسیب دیدن پرهها در پمپهای روتاری، ورود ذرات خارجی یا مایعات به داخل پمپ و کارکرد پمپ خارج از محدوده خلا یا دمای مجاز اشاره کرد.
گرم شدن بیش از حد پمپ
افزایش غیرعادی دمای بدنه یا روغن پمپ، یکی دیگر از نشانههای کاهش راندمان خلا است. این حالت معمولا به دلیل افزایش بار کاری پمپ، مثلا به علت نشتی یا پمپاژ بخارات قابل تقطیر رخ میدهد. پمپاژ بخار آب یا حلالها بدون کنترل مناسب، مانند استفاده صحیح از گاز بالاست میتواند باعث افزایش دما، افت خلا نهایی و تخریب سریع روغن شود.
ناپایداری فشار روی گیج خلا
نوسان مداوم عدد خلا روی گیج، به ویژه در شرایط بار ثابت، نشاندهنده عدم تعادل در سیستم وکیوم است. این مشکل اغلب به نشتی متناوب، خرابی شیرها، یا عملکرد ناپایدار پمپ مربوط میشود و میتواند دقت کل فرایند را تحت تاثیر قرار دهد.
تغییر وضعیت روغن
در پمپهای روغنی، کدر شدن یا شیری رنگ شدن روغن یک هشدار جدی است. این وضعیت معمولا به دلیل میعان بخار آب یا حلالها در داخل پمپ رخ میدهد و باعث کاهش خاصیت آببندی روغن میشود. نتیجه مستقیم آن، افت خلا نهایی و افزایش زمان مکش است. استفاده صحیح از گاز بالاست میتواند از این مشکل جلوگیری کند، هرچند باید توجه داشت که باز بودن گاز بالاست معمولا خلا نهایی را حدود یک دهه بدتر میکند.
چگونه میزان خلا پمپ وکیوم را بهبود دهیم؟
بهبود میزان خلا پمپ وکیوم به این معناست که سیستم بتواند به فشار مطلق پایینتر، پایدارتر و نزدیکتر به مقدار مورد انتظار برسد؛ بدون اینکه فشار غیرضروری به پمپ یا سایر اجزای سیستم وارد شود. در بسیاری از موارد، افت خلا به دلیل ضعف ذاتی پمپ نیست؛ بلکه حاصل مجموعهای از عوامل اجرایی و نگهداری است که به مرور زمان روی عملکرد سیستم اثر میگذارند. به همین دلیل، قبل از فکر کردن به تعویض پمپ یا ارتقای سیستم، لازم است وضعیت کلی مجموعه به صورت اصولی بررسی شود.
عواملی مانند نشتیهای کوچک اما مداوم، افت کیفیت روغن، محدودیت در مسیر مکش، آلودگی فیلترها یا خطای ابزار اندازهگیری، میتوانند باعث شوند پمپ هرگز به خلا واقعی قابل دستیابی خود نرسد. در چنین شرایطی، حتی یک پمپ سالم هم عملکردی ضعیفتر از انتظار خواهد داشت. مهمترین راهکارهایی که میتوانند به بهبود میزان خلا پمپ وکیوم و افزایش پایداری عملکرد سیستم کمک کنند عبارتاند از:
بررسی و رفع نشتیها
نشتیها باعث میشوند پمپ همیشه درگیر ورود هوای تازه باشد. در این حالت حتی اگر پمپ سالم باشد، به خلا نهایی واقعی خودش نمیرسد. از سادهترین نقاط شروع کنید. اتصالات شیلنگ، اورینگها، فلنجها، شیرها و درپوشها را چک کنید. شل بودن بستها یا ترک ریز شیلنگ، کافی است تا خلا افت کند. اگر نشتی در سیستم وجود دارد، آن را برطرف کنید. توجه داشته باشید که طبق دستورالعملهای نگهداری پمپهای پرهای، بعد از سرویس باید آزمون نشتی انجام شود تا از آببندی درست مطمئن شوید. این کار جلوی تکرار مشکل را میگیرد.
تعویض یا تصفیه روغن
در پمپهای روغنی، روغن فقط روانکاری نیست. روغن تیره، کدر یا آلوده به معنی آببندی ضعیفتر و خلا بدتر است. اگر روغن تیره یا کدر است، معمولا زمان تعویض آن رسیده است. اگر با بخار آب یا حلالها کار میکنید، موضوع مهمتر میشود. این کار زمان رسیدن به خلا را زیاد میکند و روغن را سریع خراب میکند.
مطالعه بیشتر: نحوه نگهداری پمپ وکیوم چگونه است؟
سرویس و نگهداری منظم
نگهداری منظم، خلا را بهتر نگه میدارد و عمر پمپ را زیاد میکند. با طولانی شدن فاصله سرویسها، راندمان کم میشود و انرژی مصرفی بالا میرود. برای سرویس پمپ وکیوم میتوانید کارهای زیر را انجام دهید:
- روغن را به صورت دورهای کنترل و تعویض کنید.
- فیلترها را تمیز یا تعویض کنید تا مسیر جریان محدود نشود.
- دمای کاری را پایش کنید چون دمای بالا هم به روغن و هم به قطعات آسیب میزند.
- مسیر مکش را هم فراموش نکنید.
- اگر قطر لوله کم باشد یا مسیر گرفتگی داشته باشد، سرعت موثر پمپ پایین میآید.
- در نتیجه زمان مکش زیاد میشود و دستگاه دیرتر خلا را ایجاد میکند.
کالیبراسیون و اطمینان از صحت گیج خلا
گاهی افت خلا واقعا اتفاق نیفتاده و مشکل از خطای اندازهگیری است. گیجها به مرور زمان به علت آلودگی، تنش مکانیکی و تغییرات دمایی دچار اشتباه میشوند و عددی بالاتر یا پایینتر از واقعیت را نشان میدهند. قبل از هر تصمیم تعمیراتی، یک بار درست بودن گیج را با کالیبراسیون یا حداقل با یک گیج سالم مقایسه کنید.
جلوگیری از ورود ذرات و مایعات
ورود گردوغبار، ذرات فرایندی یا مایعات به پمپ باعث کاهش راندمان، آسیب به قطعات داخلی و افت خلا نهایی میشود. راهحل عملی، استفاده از فیلتر ورودی و در کاربردهای خاص، تلههاست تا آلودگی قبل از رسیدن به پمپ جدا شود. توجه کنید هر تله یا فیلتر اگر سرویس نشود خودش به گلوگاه تبدیل میشود و سرعت پمپاژ را کم میکند.
جمعبندی
میزان خلا پمپ وکیوم یک عدد ثابت و یکسان برای همه کاربردها نیست؛ بلکه پارامتری وابسته به هدف فرایند، نوع پمپ و شرایط واقعی سیستم است. آنچه اهمیت دارد، دستیابی به فشار مطلق مناسب و پایدار در نقطه مصرف است. عواملی مانند نشتیهای سیستم، صحت گیج خلا، کیفیت روغن یا خشکی پمپ، محدودیت مسیر مکش و شرایط کاری فرایند، نقش تعیینکنندهای در رسیدن به خلا مطلوب دارند. بنابراین پاسخ درست به این سوال که میزان خلا پمپ وکیوم چقدر باید باشد؟ این است که به اندازهای که نیاز فرایند را با بیشترین پایداری، کمترین هزینه انرژی و کمترین ریسک عملیاتی تامین کند.
